توضیحات

صورت مسئله

بیمارستان‌های دولتی در بسیاری از موارد با ناترازی مالی و فاصله میان هزینه‌های جاری و منابع درآمدی مواجه‌اند. تداوم این وضعیت می‌تواند بر کیفیت خدمات درمانی، پایداری اداره بیمارستان و امکان توسعه زیرساخت‌های سلامت اثر بگذارد. از این‌رو، بررسی الگوهایی که بتوانند در کنار حفظ کارکرد درمانی، بخشی از کسری مالی بیمارستان را از طریق فعالیت‌های درآمدزا پوشش دهند، به یکی از مسائل مهم در طراحی مدل‌های اداره بیمارستان تبدیل شده است.

پرسش‌های اصلی

این مدل به پرسش‌هایی از این دست پاسخ می‌دهد: میزان ناترازی مالی بیمارستان در سناریوهای مختلف چقدر است؟ ورود بخش‌های درآمدزا مانند واحدهای تجاری و دندانپزشکی تا چه اندازه می‌تواند کسری مالی بیمارستان را جبران کند؟ در چه شرایطی می‌توان میان مأموریت درمانی بیمارستان و پایداری مالی آن تعادل برقرار کرد؟

سناریوهای تصمیم

این مدل امکان بررسی سناریوهای مختلف اداره بیمارستان با ترکیب کارکرد درمانی و بخش‌های درآمدزا را فراهم می‌کند. در این چارچوب، می‌توان اثر راه‌اندازی بخش تجاری و دندانپزشکی، نحوه مشارکت بخش خصوصی، مدت قرارداد چندساله و سهم هر بخش در جبران کسری را مقایسه کرد. خروجی مدل نشان می‌دهد کدام سناریوها می‌توانند ناترازی مالی بیمارستان دولتی را کاهش دهند و در عین حال، چارچوبی پایدارتر برای تصمیم‌گیری درباره قرارداد با بخش خصوصی فراهم کنند.